Rönesans sanatın kış uykusundan uyanıp adeta depar attığı bir çağ. Bu döneme en çok etkisi olan ise tartışmasız resim sanatı. Leonardo ve diğerleriyle birlikte realizm, ekspresyonizm gibi sanat anlayışlarının temellerinin atıldığı bu çağ özellikle resim sanatında "görsellik" açısından üst seviyedir. Resim sanatının tarihi uzun, yakın geçmişe geldiğimizde, sürrealizm, dadaizim gibi akımlar klasik resim anlayışının saltanatını sarsmıştır. Sanatı bir kültür açısından ele alırsak gelişiminden rahatsızlık duymamız, cep telefonlarına karşı olmamız gibi olur... "Cep telefonuna karşı olan kullanmasın" gibi...

Bir çok sanat eleştirmeni Leonardo ve Andy Warhol'ü kıyaslamayı bile saygısızlık olarak niteler. Ama Andy Warhol ne olursa olsun 60'lar resim sanatına adını yazdırmıştır.

Şimdi resim sanatıyla ilgili bu yazıyı niye yazdığımı merak ediyorsunuz. İyi kötü lisede sanat tarihi okuyan herkes bu bilgileri hatırlayacaktır. Müziğin kültürel gelişimini ise henüz okullarda ders olarak okuyamıyoruz.

Şimdi Rönesans'da ortaya çıkan sanat eserleriyle bu günkü popart sanat anlayışını "klasik müzik (klasik derken müzik tekniği açısından akor minor/majör harmonik v.s. açısından) ile arabesk rap anlayışıyla ilintilendirin, sanırım ne demek istediğimi anlayacaksınız...

Hatta vede hatta "sanat için sanat mı, halk için sanat mı" gibi geyik bir muhabbete kadar gider bu...