Rönesans sanatın kış uykusundan uyanıp adeta depar attığı bir çağ. Bu döneme en çok etkisi olan ise tartışmasız resim sanatı. Leonardo ve diğerleriyle birlikte realizm, ekspresyonizm gibi sanat anlayışlarının temellerinin atıldığı bu çağ özellikle resim sanatında "görsellik" açısından üst seviyedir. Resim sanatının tarihi uzun, yakın geçmişe geldiğimizde, sürrealizm, dadaizim gibi akımlar klasik resim anlayışının saltanatını sarsmıştır. Sanatı bir kültür açısından ele alırsak gelişiminden rahatsızlık duymamız, cep telefonlarına karşı olmamız gibi olur... "Cep telefonuna karşı olan kullanmasın" gibi...

Bir çok sanat eleştirmeni Leonardo ve Andy Warhol'ü kıyaslamayı bile saygısızlık olarak niteler. Ama Andy Warhol ne olursa olsun 60'lar resim sanatına adını yazdırmıştır.

Şimdi resim sanatıyla ilgili bu yazıyı niye yazdığımı merak ediyorsunuz. İyi kötü lisede sanat tarihi okuyan herkes bu bilgileri hatırlayacaktır. Müziğin kültürel gelişimini ise henüz okullarda ders olarak okuyamıyoruz.

Şimdi Rönesans'da ortaya çıkan sanat eserleriyle bu günkü popart sanat anlayışını "klasik müzik (klasik derken müzik tekniği açısından akor minor/majör harmonik v.s. açısından) ile arabesk rap anlayışıyla ilintilendirin, sanırım ne demek istediğimi anlayacaksınız...

Hatta vede hatta "sanat için sanat mı, halk için sanat mı" gibi geyik bir muhabbete kadar gider bu...
Bu verdiğiniz yanıt, bence çok mükemmel. Şahsen benim tahsil gördüğüm zamanlarda bırak sanat tarihi ni, Osmanlı ve Cumhuriyet tarihi bile ayrı olmayıp, bir derste (bir kitap içinde) idi. Ne zaman ki, çocuklarımın okuduğu yıllarda bu gelişmiş farkı görebildim. O zaman hak verdim. Sizin o bahis ettiğiniz sanatsal söylemler, fevkalade olduğu şüphesiz. Ama bunu halkımızın (ben dahil) anlayacağı dilde (her nasıl olacaksa, ben bile çözmüş değilim) daha basite indirgemeniz, faydalı olur kanaatindeyim. Velhasıl, [sanat için sanat mı, halk için sanatmı] deyiminizide, kesinlikle kulak ardı edemem. Her ikiside işin içinden çıkılamaz görünsede, şahsi fikrim, sanat için sanattır. Sanatı, halk değil sanatçılar yaratır. Halk, sadece anlayabileceği ve hazmedeceği yaratılarla yetinmek zorundadır. Sanatçı da sanat uğruna taviz vermemelidir. Benim naçizane görüşümdür, onayan, onamayan herkese kalınız sağlıcakla derim....................