Çok küçükken de nerede bir engelli görsem bakmak istemezdim, kendini eksik hissetmesin "herkes bana bakıyor" diye düşünmesin diye.
Gerçekten de öyle. İnsan yaşayınca anlıyor. 13 yaşında işitme engelli bir kardeşim var, ama ben onunla engellerin sadece "daha kolay yaşamaya" engel olduğunu, HAYATA engel olamadığını öğrendim.
Çünkü inanın o "ÖZÜRLÜ" diye sıfatlandırılan çocuğun içinde pek çoğumuzda olduğundan daha fazla yaşama sevinci var, hayata bağlılık var...
İnsanın "ÖZÜRLÜSÜ" olmaz arkadaşlar, sadece hayatı daha zor yaşamalarına sebep olan "ENGELLERİ" olur... Biraz duyarlı olursak onlardaki bu engellerin sebep olduğu zorlukları da azaltabiliriz.
Canımdan bir parça olan, canım bildiğim kardeşim Mustafa Akoğlu ve onun gibi nicelerine daha kolay bir hayat diliyorum her gün olduğu gibi bu gün de... Lütfen siz de dileyin...
Müzikle ilgileniyorum ama, 1 kez olsun kardeşime dinletemedim kendimi... 1 kez olsun bana "abi" dediğini duyamadım, "güzel olmuş yaa" ya da "ohoo bu ne ki ben daha iyisini yapcam büyüyünce" demedi bana... Bunun ne demek olduğunu yaşamayan bilemez arkadaşlar...
Diyorum ya, ben bu duyguları her gün yaşıyorum, biraz rahatsız etmek gibi olacak ama, bu gün siz de yaşayın.
Bu gün kutlanacak bir bayram değil, onların biraz daha farkında olabilmemiz için, olmadık anma - kutlama günleri olan ülkemde önemli bir gün sadece.

8Beğeni
LinkBack URL
LinkBacks hakkında

Alıntı ile Cevapla
bu yüzden allaha hamd olsun beterin beteriş var ve halime şükrediyorum ki trt müzikten gelip hayatımı belgesel olarak çektiler fakat bunu youtbeye atamdım bu belgeselde tüm insanlara örnek olacağımı yazıyordu ve nitekimde oldum benım belgeseli izleyen diğer engelli kardeşlerım benden dahqa buyuk cesaret alarak bende başarırım bende yaparım diye hedeflerıne biraz katkıta bbulunuyorum ve bu belgeselim çok beyenıldı 3 kez yayınladılar bir insanın yapamadığını bir engelli daha fazlasını yapıyor diye öncelikle konusu şu bir işyerınde çalışıyorum ve vicut geliştirmeye gidiyorum ve tekerlekli sandalyede basket oynuyorum ve hafta sonu bir türkü barda sahne malıyorum solist olarak güzel bir gurubum var benide çok sevıyorlar ve bana bugüne kadar engellli olduğumu hiçmi hiç hissetirmediler çok yarışlara katılmak istedim ya diyordum oraya katılanlara ya ben bunların okuduğunu burnumla okurum bu ne ya amma hep koltuk deyneklerım olduğu için kendımı sahneye bir türlü yakıştıramdım buda hep barlarda cafelerde geçirdi ömrümü amma emekliliğime az kaldı yaşım 34 3 sene sonra emeklşyim işte ozman bir kaset yapacam dedim bende annemin babamın kardeşlerımın arkadaşlarımın bunu görmesini çok istiyorum özellikle annem ve babam ben kaza yaptıktan sonra hastanede perişan olduğun günleri çok oldu helede babam beni şöyle bir görse klibim dönüyor kasıla kasıla işte bu benım oğlum dese yüce Allah cc bunu bana göstersin onlar sağken inşallah birgün olur neyse fazla duygusala bağlamıyalım lafi talos kardeşime getirecem ve senin bir kardeşinde benim sen çal ben kardeşin olarak yorum yaparım ayrıca bugünümüzü hatırladığın içinde sana çok çok teşekkür ederim öyle kardeşler analar babalar varki kendi engelli lierinden utanıyorlar ne sokağa nede başka bir yere götürüyorlar unutmayın bizler cennetin anahtarlarıyız saygılarımla